یک گوشه ی دنیا

سه شنبه 17 مهر1386

عقل و دل و روحم گیج

خود مبهوت نگاه

آن زمان را گویم که:

هیچ...

توان تعریفش را نیست.

نویسنده: صدرا در 6:44 بعد از ظهر | | دیدن مطلب به تنهایی

در مورد اینجا

حیران و سر گردان بود.

این سو آن سو ،می دوید و بازمی گشت.

صدایی می شنید:" پیدایم کن پیدایم کن"